تصویر تصادفی

امکانات

تبلیغات

ارتباط تلگرامی

برای مشاهده جزییات کلیک کنید

برای مشاهده جزییات کلیک کنید

پیوند ها

هتل رستوران اورانوس

دیار ناشناخته ها ( اسفندیار آفاجانی

گیسوم بهشت سبز ایران

 

مشاوره در خرید

آمار سایت

سفرنامه ماهار

تاریخ ثبت : 1394-07-18     تاریخ آخرین ویرایش : 1395-10-5    تعداد مشاهده : 2457 بار     [ مطالب سایت ]

نام ییلاق ماهار در میان ییلاقات تالش از اعتبار خاصی برخوردار است و من مدتها در نظر داشتم دیداری از این منطقه تاریخی و خان نشین لیسار و خطبه سرا داشته و گزارش کاملی از آنجا را در اختیار کاربران عزیزم قرار دهم . 

ماهار موطن ییلاقی اقبال السلطان (حاجی اقبال) بزرگ قبیله آقاجانیهاست .

پیشنهاد جمعی از دوستان و میزبانی دوست عزیز اردشیر آقاجانی این فرصت را فراهم ساخت تا اواخر شهریور سفری دوست داشتنی به این منطقه رویایی داشته باشیم .

کافه احد در میان درختان سر به فلک کشیده جنگلهای خطبه سرا محل بسیار دنج و آرامی است برای استراحت بین راهی مسافران ماهار و ییلاقات خطبه سرا .....

اولین ییلاق که بعد از پشت سر گذاشتن جنگل به آنجا میرسی تمشه له است .

 در ادامه راه به برزبیل می رسی . مسجد قدیمی برزبیل همچون نگینی درخشان در میان روستا بیشتر از هر چیز توجه ات را بخود جلب می کند .

با گذر از روستای ییلاقی کومری به ییلاق آنا بولاغی رسیدیم . چشمه آنابولاغی با بیش از 4 اینچ آب که از بالای کوههای مشرف به روستا می جوشد ، توجه هر رهگذری را بخود جلب می کند . شاید چشمه ای به بزگی آنابولاغی در ییلاقات منطقه وجود نداشته باشد و انتخاب نام "مادر چشمه ها " بی مسّمی نیست .

 

پذیرایی با صفا و صمیمی خانواده اسمدار در این روستا که نشانی از سنّت میهمان نوازی تالشان است ، قابل توصیف نبود .

و تربیت شهیدی بزرگوار (شهیداسمدار) در دامن این خانواده هم  امری معقول ......  گرفتن عکس یادگاری با خانواده شهید در کنار عکسی از آن شهید والامقام هم شاید ادای کوچکترین وظیفه ... روحش شاد و یادش گرامی باد .

بی شک قدم به قدم این ییلاق خاطرات تلخ و شیرین فراوانی از آن شهید عزیز دارد .

وقتی به ارتفاعات بالای ماهار می رسی منطقه سوباتان و روستاهای اطراف آن (بیده پشت و قوری دره و هونیش)در مقابل چشمانت قرار میگیرد ...

ییلاق علی حیدر و خانه مرحوم فریدون خان آقاجانی محل اقامت ما در این سفر خواهد بود .

شب با پذیرائیهای با صفای میزبان بسرعت می گذرد و همزمان با طلوع آفتاب در کمین شکار لحظه های طلوع روی دریا می نشینیم . ییلاقات علی حیدر و ماهار از میان دره های رودخانه بزرگ لیسار کاملاً به دریا و شهر لیسار مشرف بوده و لذا از چشم انداز بسیار زیبایی برخوردار است .

صبح روز بعد بطرف ماهار که مقصد اصلی این سفر است راه می افتیم . ماهار ییلاق طائفه آقاجانیهای لیسار و خطبه سرا بوده و اکثر خانه های قدیمی بزرگان این طائفه هنوز در این ییلاق پابرجا هستند .

قبل از هر منظره ای نمای ساختمان " آق مسجد" جلب توجه می کند . ساختمان سفیدی که در میان درختان سیب محلی پس از سالهای طولانی هنوز با وقار و صلابت خودنمایی می کند .

آق مسجد بمعنی مسجد سفیداست و علت شهرتش به این نام ، سفیدی دیوارهای مسجد بود که با گِل سفید و بعدها با آهک ، سفید کرده بودند . اقبال السلطان ، یا به قول نزدیکانش (حاجی اقبال) از ابتدای محرم سیاه پوش شده و به اتفاق مردم در آن مسجد به عزادری می پرداخت . بیشتر وقتها شخصاً کفش عزاداران را مرتّب می کرد و در کفش کن مسجد دست به سینه می ایستاد . در تاسوعا و عاشورا به همراه ایل و رعایای خود با پای برهنه و دل شکسته جلوی دسته عزاداری از آق مسجد ماهار ، حسین حسین (ع) گویان تا مسجد ییلاق " شته ژی " و سپس مسجد ییلاق " سوباتان " پیاده می رفت و ارادت قلبی خود را این گونه به سرور و سالار شهیدان نشان می داد .(نقل از کتاب : نگاهی به لیسار و سوباتان -ص 163 و 164 - شاپور رضاقلی پور)

رضاقلی پور در صفحه 277 همین کتاب می نویسد : میرزا کوچک خان جنگلی در سفر به لنکران پس از اقامت چند روزه در ییلاق "هونیش " پیش حسن خان رحمانی به ییلاق ماهار رفته و دو هفته میهمان اقبال السلطان می شود .

بی شک آق مسجد ماهار در طول تاریخ محل عبادت بزرگانی بوده که اقبال السلطان میزبانشان بوده است .

در کنار مسجد دو ساختمان بزرگ قدیمی نظرها را بخود جلب می کند . اولی که بنایی کاهگلی و چوبی دارد که اقامتگاه خانوادگی اقبال السلطان بوده .

ساختمان دوم که کمی جلوتر قرار دارد و از دو طرف دو ورودی و ایوان چوبی دارد و نمای جلوی ساختمان آجری است ، عمارت میهمانان خان بوده است . سرستونها و چوب آلات بکار رفته در هر دو ساختمان خراطی شده و از زیبایی خاصی برخوردار است . ایکاش این بناها توسط میراث فرهنگی تالش خریداری و به ثبت رسیده و بعنوان میراث فرهنگی منطقه برای نسلهای آینده حفظ و نگهداری شود .

خانه مرحوم حاج سهراب خان آقاجانی بزرگ خاندان آقاجانیهای لیسار نیز پشت ساختمان مسکونی اقبال السلطان هنوز سر بر آسمان دارد .

وجود بناهای بسیار قدیمی که با سبک معماری خاصی ساخته شده اند خود گواه بر قدمت تاریخی ماهار دارد .

در مسیر بازگشت از ماهار و در مسیر شاخه اصلی رودخانه لیسار آبشار بزرگی را می بینی که کمتر کسی از آن اطلاع دارد و به دلیل عدم وجود راه ارتباطی بین ماهار و سوباتان درصد بسیار کمی از اهالی لیسار این آبشار را دیده اند . شاید ارتفاع آبشار ماهار کمتر از آبشار ورزان باشد ولی میزان آب و پهنای آبریز آن زیبایی زایدالوصفی به این آبشار داده است .